Ramy smakowe kuchni japońskiej: głębokie badanie klasyfikacji i pochodzenia
Jeśli chodzi o kuchnię japońską, większość ludzi może wyobrazić sobie sushi i sashimi, które są znanymi przysmakami. Jednak świat kuchni japońskiej jest znacznie bardziej zróżnicowany i bogaty. To jest jak rzeka, która płynęła od tysięcy lat, ukształtowana przez erozję historii i mieszanie kultur, stopniowo tworząc dziś wyraźny i zróżnicowany system klasyfikacji. Za każdą kategorią kuchni leży historia pochodzenia ściśle związana z czasem.
Klasyfikacja metodą gotowania: ewolucja smaku od surowego do delikatnego
(1) Kategoria surowej żywności : pochodząca z ostatecznego dążenia do naturalnego smaku żywności
Surowa żywność ma znaczną pozycję w kuchni japońskiej. Najbardziej reprezentatywnym jest „Sashimi”. Wiele osób błędnie uważa, że pochodzenie Sashimi jest zgodne z nowoczesną japońską kulturą kulinarną, ale w rzeczywistości jego prototyp można prześledzić do okresu Jomona. W tym czasie Japończycy żyli po polowaniu i łowieniu, aw środowisku o stosunkowo rzadkich zasobach bezpośrednio spożywali świeże ryby i skorupiaki, aby zmaksymalizować zachowanie składników odżywczych składników. Jednak wczesna forma surowej żywności nie miała większego wyrafinowania; Po prostu zaspokoiła potrzebę utrzymania.
W okresie Heian, wraz z pogłębieniem wymiany kulturowej z Chinami, do Japonii wprowadzono metodę jedzenia „Kame” (mięso w cienkich plasterkach). „Kame” był starożytnym chińskim terminem na surowe plastry mięsa, głównie składające się z wołowiny i baraniny. Japonia pożyczyła tę metodę cięcia i jedzenia, ale połączyła obfite zasoby rybackie i zastąpiła składniki różnymi rodzajami ryb morskich, stopniowo tworząc wyjątkową kulturę Sashimi. Okres Edo był kluczowym okresem dla rozwoju Sashimi, podobnie jak w przypadku dobrobytu miast, było więcej restauracji, a szefowie kuchni zaczęli zwracać uwagę na umiejętności noża i prezentację Sashimi. Różne ryby miały optymalne części żywieniowe i metody cięcia precyzyjnie zdefiniowane, takie jak „Daikuni” (duży brzuch), „Chikuni” (środkowy brzuch) i „Shiroshi” (czerwony brzuch) tuńczyka, przy czym ich różnice smakowe zostały dokładnie schwytane. Sashimi stopniowo przesuwał się z codziennej diety na wyrafinowany. Sauce kubka i sos sosu sosu sosu sosu, plastikowa taca na żywność, plastikowy pojemnik na sushi.
(2) Kategoria pieczonego żywności : starożytny smak ognia i składników zderzających się
Pieczone jedzenie, znane jako „yaki-ji” w kuchni japońskiej, ma swoje pochodzenie w najbardziej prymitywnych metod dietetycznych w Japonii. W późnym okresie Jomona, po tym, jak ludzie opanowali użycie ognia, zaczęli bezpośrednio pieczyć schwytaną ofiarę i ryby, a ta prosta i bezpośrednia metoda gotowania stała się ważnym sposobem na uzyskanie ciepła.
Wraz z rozwojem czasu techniki gotowania pieczonej żywności również stale się poprawia. W okresie NARA, pod wpływem kultury kulinarnej chińskiej dynastii Tang, ludzie zaczęli używać żelaza do pieczenia i nauczyli się nakładać sosy na powierzchni składników, aby poprawić smak. Pod koniec Heian klasa szlachetna zaczęła realizować wyrafinowanie żywności, a wybór składników pieczonej żywności stał się bardziej skrupulatny, a proces produkcji stał się bardziej skomplikowany. Na przykład mięso rybne pocięto na określone kształty i gwintowano na bambusowych patykach do pieczenia, która była podstawową formą współczesnych „szaszłyków sashimi”. W okresie Edo pieczone jedzenie stopniowo stawało się popularne wśród zwykłych ludzi, a stragany uliczne żywności oferowały przysmaki, takie jak grillowana makrela i węgorz grillowany, które były głęboko kochane przez ludzi i stały się ważną częścią kultury miejskiej.
