Çeşitli ülkelerin ilginç yemek alışkanlıkları
Japon Yemek Alışkanlıklarının Ayrıntılı Açıklaması:
① Yemek Çubukları Kullanma Kuralları: Yemek dağıtmanın yanı sıra pirincin içine sokmak veya yemek çubuklarıyla başkalarına işaret etmek gibi tabular da vardır. Bu davranışlar kurban ritüelleriyle ilgili olduğundan uğursuz kabul edilir. Yemek çubuklarını doğru kullanmak için, başparmak ve işaret parmağı üst kısmı tutmalı, orta parmak yemek çubuklarının üzerinde durmalı ve yüzük parmağı ile küçük parmak çubukların sabitlenmesine yardımcı olmalıdır. Kasedeki yiyecekleri karıştırmak için yemek çubukları kullanılmamalıdır.
② Yemek Kültürünün Paylaşılması: Modern aileler, çapraz bulaşmayı önlemek için her kişinin kendine ait pilav, miso çorbası ve garnitürleri olduğu, öğünleri paylaşma uygulamasını hâlâ sürdürüyor. Üst düzey kaiseki mutfağında, her yemek birer birer servis edilir ve konukların bir sonrakine geçmeden önce bir yemeği bitirmeleri gerekir; bu da "arada bir" kavramını somutlaştırır ve her anın kıymetini bilir.
③ Ramen Kuralları: Ramen yerken "emme" sesi çıkarmak şef için bir iltifattır, çünkü sıcak eriştelerin hızlı bir şekilde soğutulması ve lezzetin artması için çorbanın havayla karışmasına izin verilmesi gerekir. Bitirdikten sonra misafirler kasenin dibinde kalan çorbayı içmeli ve ağızlarını peçete yerine mendille silmeli (lüks restoranlar hariç).
④ Izakaya Kültürü: İş sonrası "ikinci buluşma" genellikle izakaya'da gerçekleşir. Sipariş "bir sos, üç tabak" (bir tencere alkol, alkole eşlik edecek bir garnitür, bir ana yemek ve bir çorba) prensibine göre yapılır. Personel, dostane bir tavırla proaktif olarak daha fazla alkol ekleyecektir ve konukların bardağı almak için iki eliyle tutması gerekir. İçtiğinizde "Şerefe!" deyin. ama bardakları birbirine tokuşturmayın.
Etiyopya Yemek Alışkanlıklarının Açıklaması:
① Ingira'nın Kutsallığı: Ulusal yemek olan Ingira, teff ununun 3 gün fermente edilmesiyle yapılır ve hafif ekşimsi bir süngerimsi doku elde edilir. Buna "hayat ekmeği" denir. Hazırlık sürecinde kadınlar diz çöker ve özel olarak tasarlanmış bir toprak tabak kullanarak açık ateşte pişirir. Dairesel kabuk güneşi, düzensiz kenarlar ise doğanın kusurlarını temsil ediyor. Yemek yerken kenardan merkeze doğru yırtılmalı ve orta kısmı doğrudan tutulamaz.
② Yemekleri Paylaşmanın Felsefesi: Tüm aile, ortasına büyük bir Ingira tabağının yerleştirildiği, üzerine haşlanmış dana eti, sebzeli köri, fasulye ezmesi ve diğer yemeklerin konduğu "çim kaplı bir masanın" etrafında oturur. Herkes ekmeği yırtıp önündeki yiyeceğe batırmak için sağ elini kullanır. Bir başkasının alanına geçilemez. Bu beslenme kültürü, özellikle damadın sorumluluğunu göstermek için gelini bizzat beslemek zorunda kaldığı düğünlerde ön plana çıkıyor.
③ Kahve Seremonisi: Yemek sonrası kahve seremonisi 1 saat sürer. Ev sahibesi geleneksel beyaz bir elbise giyiyor ve kömür ateşinde kahve kaynatmak için toprak bir tencere kullanıyor. Kahve çekirdeklerinin yerinde kavrulması ve öğütülmesi gerekir. İlk fincan en güçlü olanıdır, ikinci fincana biraz şeker eklenir, üçüncü fincan ise bereketi simgelemektedir. Misafirler üç fincanı bitirmek zorundadır ve masayı yarıda bırakmak saygısızlık olarak kabul edilir.
④ Sofra Kültürü Yok: Ingira dışında (çiğ kıyma) tüketilirken elleriyle yoğurularak top haline getirilmesi gerekiyor. (Kızartılmış ıspanak) ve (teff unu) tozuyla eşleştirilir. Parmakların sıcaklığı sığır etinin lezzetini artırabilir. Geleneksel olarak sağ el "temiz el" olarak kabul edilirken, sol el tuvalete gitmek gibi faaliyetler için kullanılır ve kirli kabul edilir. Bu nedenle yemeğe sol elle dokunmak kesinlikle yasaktır.
İspanyol Yemek Alışkanlıklarının Ayrıntılı Açıklaması:
① Zaman Kaydırmalı Yemekler: İspanyolların benzersiz bir programı var. Sabah 7-9'da kahvaltı (Desayuno) yapıyorlar, ardından kahve ve ekmek yiyorlar. Öğle yemeği 12-14'te basit bir yemek, ana yemek 14-16'da başlıyor, akşam yemeği 21-23'te başlıyor ve yemekten sonra gece 1'e kadar barda sosyalleşme var. Bu "Akdeniz saati", Franco dönemindeki saat dilimi ayarlamasından kaynaklanmış, coğrafi saat dilimiyle eşleşmese de günümüze kadar varlığını sürdürmüştür.
② Kapağın Sosyal Kodu: Tapas başlangıçta "kapak" (sinekleri önlemek için şarap için kullanılan ekmek kapağı) anlamına geliyordu ve şimdi küçük bir yemek kültürüne dönüştü. Sipariş verme "bir içecek, bir yemek" ilkesini takip eder; ayakta yemek, oturarak yemekten daha özgündür. Yaygın kombinasyonlar arasında "(İber jambonu) kavunlu" ve "(baharatlı patates) sarımsak sarısı soslu" yer alır.
③ Deniz Ürünlü Paella Ritüeli: Valensiya Deniz Ürünlü Paella, yassı demir tencerede yapılır. Safran yemeğe güneşi simgeleyen altın rengini verir. Servis yapıldığında tencerenin tamamı dışarı çıkarılır ve ev sahibi, tencereyi tek tek sığ tabaklara dağıtmak için tahta bir kaşık kullanır. Geleneksel Deniz Ürünlü Paella'nın alt kısmında, özü olarak kabul edilen ve kazınıp kaşıkla paylaşılması gereken çıtır bir "socarrat" bulunur. Yemek yerken domates sosu eklemeyin (orijinal lezzetini bozar), limon suyunu sıkarken tek bir yerde yoğunlaştırmak yerine dairesel hareketlerle damlatın.
④ Flamenko Yemeği: Endülüs'teki "Tablao Flamenco" restoranlarında yemeğe Flamenko performansları eşlik etmektedir. Dansçılar ayaklarını yere vurduğunda yemek yiyenlerin sessiz kalması gerekir. Gösteriden sonra alkışlamak yerine parmaklarınızla masaya hafifçe vurun (müziğin ritmini bozmamak için). Bu sırada, Çingene kültürünü deneyimlemenin klasik bir yolu olan (kızarmış erişte) ile eşleştirmek için bir "Fino Sherry" sipariş edin.
Hint Yemek Alışkanlıklarının Ayrıntılı Açıklaması:
① Sağ Elin Kutsallığı: Hinduizm'e göre sağ el "Güneş Tanrısı"nın, sol el ise "Şeytani Güçlerin" kontrolü altındadır. Bu nedenle, yemek yerken, yemeği tutmak için sağ elin başparmağı, işaret parmağı ve orta parmağını, yüzük parmağı ve serçe parmağı yukarı doğru kıvırmak gerekir. Yiyecekleri tutarken küçük toplar halinde yoğrularak ağza götürülmelidir. Pirincin düşmesine izin verilmemeli ve kalıntı ekmekle silinmeli ve ardından yenilmelidir; bu, "tek bir pirinç tanesini israf etmemek" şeklindeki dini doktrini somutlaştırmaktadır.
② Muz Yapraklarının Çevresel Bilgeliği: Güney Hindistan bayramlarında muz yaprakları tabak olarak kullanılır. Yapraklardaki damarlar doğal olarak farklı yemekleri ayırır; üst kısım tatlılar içindir, alt kısım pirinç içindir, sağ taraf baharatlı yemekler içindir ve sol taraf tuzlu yemekler içindir. Yemekten önce yapraklar su ile durulanmalı, yemekten sonra ise memnuniyet göstergesi olarak yarım ay şeklinde katlanmalıdır. Garsonlar yaprakları gübre olarak değerlendirecek. Tüm süreç sıfır atıktır.
③ Körinin Sınıf Kodu: Kuzey Hindistan'da köri çoğunlukla kremayla yapılır ve sarı renktedir, Güney Hindistan'da ise köri baharatlıdır ve hindistan cevizi sütünden yapılır ve kırmızı renktedir. Farklı renkler farklı kastları temsil eder - Brahminler vejetaryen köri için safranı kullanır ve Kshatriyalar et bazlı köri için zerdeçal kullanır. Yemek yerken başkalarının kastlarını sormamalı, ancak bunu körinin ve sofra takımının rengine bakarak anlayabilirsiniz: metal tabak kullananlar çoğunlukla yüksek kastlardan, muz yaprağı kullananlar ise çoğunlukla alt kastlardandır.
④ Tatlı ve Tuzlu Felsefesinin Dengesi: Hint yemekleri "önce baharatlı, sonra tatlı" sırasını takip eder. Meze (üçgen kızartılmış köfte) iştahı açmak için servis edilir, ana yemek (naan ekmeği) veya (pirinç keki) servis edilir ve tatlı (güllü toplar) veya (şeker şurubu çıtır halkalar) yemekten sonra yenilmelidir. Çay içerken zencefil ve kakule eklenmeli ve "yavaş yeme" konseptini somutlaştıracak şekilde doğrudan çaydanlıktan değil küçük bir bardağa dökülerek içilmelidir.
