Ενδιαφέρουσες διατροφικές συνήθειες διαφόρων χωρών
Λεπτομερής εξήγηση των κορεατικών διατροφικών συνηθειών:
① Σεβασμός παραγγελίας: Όταν η οικογένεια κάθεται μαζί, πρέπει να περιμένει κανείς μέχρι το μεγαλύτερο μέλος να πάρει το κουτάλι ή τα ξυλάκια πριν αρχίσουν να τρώνε οι άλλοι. Τα νεότερα μέλη της οικογένειας δεν επιτρέπεται να αφήσουν κάτω τα σκεύη τους πριν το κάνουν οι μεγαλύτεροι.
② Ηχητική εθιμοτυπία: Είναι αποδεκτό να ακούγεται ένας ελαφρύς ήχος όταν τρώτε ζυμαρικά με ζεστή σούπα ή όταν πίνετε σούπα φύκια. Αυτό θεωρείται ως άμεση ανατροφοδότηση για τη νοστιμιά του φαγητού. Ειδικά όταν τρώτε κορεάτικο bibimbap, ο ήχος που δημιουργείται ξύνοντας τον πάτο του πήλινου δοχείου με ένα μεταλλικό κουτάλι και οι τραγανές κρούστες θα κάνουν τον οικοδεσπότη να νιώσει ότι αναγνωρίζεται.
③ Καλλιέργεια σκευών: Τα παραδοσιακά κορεάτικα τραπέζια φαγητού έχουν ένα "σετ κουταλιού και ξυλάκι" πάνω τους. Το μεταλλικό κουτάλι χρησιμοποιείται για φαγητό και πόσιμο σούπας, ενώ τα ξύλινα ξυλάκια είναι ειδικά για το μάζεμα του φαγητού. Τα ξυλάκια δεν πρέπει να μπαίνουν στο ρύζι (σε σύγκρουση με τελετουργίες θυσίας) και δεν πρέπει να τοποθετούνται σταυρωμένα.
④ Sharing Spirit: Η κορεάτικη κουζίνα χαρακτηρίζεται από «μικρά πιάτα». Από 5 έως 20 μπολ kimchi, τουρσί ραπανάκια, αποξηραμένα ψάρια κ.λπ. πρέπει να τοποθετηθούν στο κέντρο του τραπεζιού και να σερβίρονται από τους θαμώνες για να τα μαζέψουν μόνοι τους, αντικατοπτρίζοντας τη διατροφική φιλοσοφία του «να τρώμε μόνοι, να γευόμαστε μαζί».
Λεπτομερής επεξήγηση των γαλλικών διατροφικών συνηθειών:
① Τελετουργική διαδικασία: Ένα επίσημο γαλλικό γεύμα αποτελείται από: ορεκτικό → σούπα → πιάτο με ψάρι → κυρίως πιάτο → τυρί → επιδόρπιο → καφέ/τσάι. Η όλη διαδικασία μπορεί να διαρκέσει έως και 3 ώρες και κάθε πιάτο πρέπει να συνοδεύεται από κρασί από διαφορετικές περιοχές.
② Καλλιέργεια ψωμιού: Το γαλλικό ψωμί τοποθετείται απευθείας στο λευκό λινό τραπεζομάντιλο αντί στο πιάτο. Το εστιατόριο πρέπει να το σπάσει σε μικρά κομμάτια με τα χέρια του και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει μαχαίρι για να το κόψει. Το ψωμί πρέπει να καταναλώνεται με το κυρίως πιάτο και δεν μπορεί να καταναλωθεί μόνο ως σνακ.
③ Εθιμοτυπία στρειδιών: Όταν τρώτε στρείδια, χρησιμοποιείται ένα ειδικό πιρούνι στρειδιών. Λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού στάζουν για να φύγει η μυρωδιά του ψαριού και στη συνέχεια, σύμφωνα με την προσωπική προτίμηση, μπορεί να προστεθεί σάλτσα τσίλι ή κόκκινο ξύδι. Στη συνέχεια, το κέλυφος του στρειδιού ανασηκώνεται και τρώγεται απευθείας. Μετά το φαγητό, το άδειο κέλυφος πρέπει να τοποθετηθεί προσεκτικά στην άκρη του δίσκου πάγου.
④ Ταμπού μετά το γεύμα：Μετά το κυρίως πιάτο, θα παρέχονται (χωρίς κρέμα καφέ χωρίς ζάχαρη). Αυτή τη στιγμή, δεν μπορείτε να ζητήσετε άλλο φαγητό, και ο καφές θα πρέπει να ανακατεύεται με ένα μικρό κουταλάκι του καφέ προτού τον ανασηκώσετε και τον καταναλώσετε απευθείας με το φλιτζάνι και το πιάτο, δείχνοντας την εκλεπτυσμένη στάση του "τελειώματος με τους γευστικούς κάλυκες".
Λεπτομερής επεξήγηση των μεξικανικών διατροφικών συνηθειών:
① Street Food Culture: Το 70% των εστιατορίων στο Μεξικό γίνονται στους δρόμους. (Οι πάγκοι Taco) είναι οι κοινωνικοί κόμβοι. Οι ιδιοκτήτες πάγκων αναποδογυρίζουν γρήγορα τη μοσχαρίσια πάστα στο σιδερένιο πιάτο, τη συνδυάζουν με φέτες ανανά για ψήσιμο. Οι επισκέπτες πρέπει να τρώνε όρθιοι και το φαγητό ενώ περπατούν θεωρείται ως απόλαυση του νόστιμου φαγητού.
② Τέχνη με το χέρι: Όταν τρώτε τάκο, πρέπει να τσιμπήσετε την άκρη της τορτίγιας με τον αντίχειρα και τον δείκτη και να στηρίξετε το κάτω μέρος με το μεσαίο δάχτυλο για να μην πέσει η γέμιση. Η παραδοσιακή τορτίγια καλαμποκιού είναι πιο μαστιχωτή από την τορτίγια με αλεύρι και πρέπει να καταναλωθεί αμέσως. Αν αφεθεί για περισσότερο από 10 λεπτά, θα θεωρείται ότι «χάνει την ψυχή του».
③ Πικάντικη φιλοσοφία: Η επιδίωξη των Μεξικανών για την πικάντικη γεύση αντανακλάται στο «επίπεδο σάλσας» - πράσινη σάλσα (ήπια), κόκκινη σάλσα (μέτρια πικάντικη), mole (εξαιρετικά πικάντικη με γεύση ξηρών καρπών). Οι πελάτες θα δοκιμάσουν πρώτα την πικάντικη γεύση με τσιπς καλαμποκιού και μετά θα αποφασίσουν με ποια σάλτσα θα συνδυάσουν. Το εστιατόριο θα προσφέρει μικρά πιάτα διαφορετικών χρωμάτων με βάση το επίπεδο πικάντικου.
④ Φεστιβάλ Κουζίνα: Κατά τη διάρκεια της Ημέρας των Νεκρών, καταναλώνεται (Ημέρα των Νεκρών το ψωμί). Η επιφάνεια πασπαλίζεται με frosting για να σχηματιστεί το σχήμα των οστών και συνδυάζεται με «σοκολάτα Αζτέκων» (ζεστό κακάο με κανέλα). Κατά τη διάρκεια του γεύματος, στο τραπέζι τοποθετούνται φωτογραφίες των νεκρών συγγενών, που συμβολίζουν το «φαγητό με τους προγόνους».
Λεπτομερής επεξήγηση των βραζιλιάνικων διατροφικών συνηθειών:
① Γιορτή Μπάρμπεκιου: Το βραζιλιάνικο μπάρμπεκιου προέρχεται από τους βοσκούς Gaúcho. Στα σύγχρονα εστιατόρια, οι σερβιτόροι κρατούν μακριά σπαθιά με καρφιά μοσχαρίσια φιλέτα, αρνίσια παϊδάκια, λουκάνικα κ.λπ., και κινούνται ανάμεσα στα τραπέζια. Τα εστιατόρια ελέγχουν τον ρυθμό κατανάλωσης κρέατος χρησιμοποιώντας "κόκκινες και πράσινες κάρτες" - η κόκκινη κάρτα υποδηλώνει "παύση" και η πράσινη κάρτα σημαίνει "άλλη μερίδα". Κατά μέσο όρο, κάθε εστιατόριο θα δοκιμάσει 8-12 διαφορετικά μέρη του ψητού κρέατος.
② Πολιτισμός μπουφέ: Εκτός από το μπάρμπεκιου, τα βραζιλιάνικα εστιατόρια προσφέρουν επίσης ένα τραπέζι μπουφέ με μαύρα φασόλια, όπως αλεύρι μανιόκας, τσιπς μπανάνας, τριμμένο λάχανο κ.λπ. Οι επισκέπτες πρέπει να χρησιμοποιούν δημόσια κουτάλια για να παίρνουν φαγητό και δεν μπορούν να αναμειγνύουν διαφορετικά φαγητά στο ίδιο πιάτο.
③ Τελετή Guarana: Μετά το γεύμα, θα παρέχεται ένα ανθρακούχο ποτό από φρούτα γκουαράνα. Η περιεκτικότητά του σε καφεΐνη είναι τριπλάσια από αυτή του καφέ. Οι ντόπιοι πιστεύουν ότι μπορεί να «διασπάσει το λίπος». Στο τέλος του γεύματος τσουγκρίζουν τα ποτήρια και λένε "Μπαμ όρεξη!" (Καλή όρεξη), ακόμα κι αν χορτάσουν, να πιουν μια μικρή γουλιά από το ρόφημα για να δείξουν ευγένεια.
④ Δείπνο στην παραλία: Στην παραλία του Ρίο ντε Τζανέιρο, οι πωλητές θα πουλούν δίσκους γεμάτους με (βραζιλιάνικα μούρα) και θα φωνάζουν από την παραλία. Σερβίρουν φρέσκο παγωτό βραζιλιάνικο μούρο με τσιπς μπανάνας και δημητριακά granola. Οι επισκέπτες πρέπει να κάθονται σε ξαπλώστρες, να απολαμβάνουν τον ήλιο ενώ τον σκουπίζουν με ένα κουτάλι και περιστασιακά η πτώση άμμου στο μπολ θεωρείται «δώρο από την παραλία».
