นิสัยการกิน ที่น่าสนใจของประเทศต่างๆ
คำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับนิสัยการรับประทานอาหารของญี่ปุ่น:
1 กฎการใช้ตะเกียบ: นอกจากการผ่านอาหารแล้ว ยังมีข้อห้าม เช่น การใส่ตะเกียบลงในข้าวหรือการใช้ตะเกียบชี้ไปที่ผู้อื่น พฤติกรรมเหล่านี้ถือว่าไม่เป็นมงคลเนื่องจากเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมบูชายัญ การใช้ตะเกียบอย่างถูกต้อง นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ควรจับที่ด้านบน นิ้วกลางควรวางบนตะเกียบ และนิ้วนางและนิ้วก้อยควรช่วยทำให้ตะเกียบมั่นคง ไม่ควรใช้ตะเกียบคนอาหารในชาม
2 วัฒนธรรมการแบ่งปันอาหาร: ครอบครัวสมัยใหม่ยังคงรักษาแนวทางการแบ่งปันอาหาร โดยแต่ละคนจะมีข้าว ซุปมิโซะ และเครื่องเคียงเป็นของตัวเองเพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนข้าม ในอาหารไคเซกิระดับไฮเอนด์ แต่ละคอร์สจะเสิร์ฟทีละคอร์ส และแขกจะต้องเรียนให้จบหนึ่งคอร์สก่อนจะไปยังอาหารจานถัดไป ซึ่งรวบรวมแนวคิด "นานๆ ครั้ง" และให้ความสำคัญกับแต่ละช่วงเวลา
3 มารยาทในการทำราเมน: การทำเสียง "ดูด" ขณะรับประทานราเม็งถือเป็นการชมเชยเชฟ เนื่องจากบะหมี่ร้อนจำเป็นต้องทำให้เย็นลงอย่างรวดเร็ว และปล่อยให้ซุปผสมกับอากาศเพื่อเพิ่มรสชาติ หลังจากเสร็จแล้ว แขกควรดื่มซุปที่เหลือที่ด้านล่างของชามแล้วใช้ทิชชู่เช็ดปากแทนผ้าเช็ดปาก (ยกเว้นในร้านอาหารระดับไฮเอนด์)
④ วัฒนธรรมอิซากายะ: "การพบกันครั้งที่สอง" หลังเลิกงานมักจะเกิดขึ้นในอิซากายะ การสั่งซื้อเป็นไปตามหลักการ "ซอสหนึ่งจาน สามจาน" (แอลกอฮอล์หนึ่งหม้อ กับข้าวหนึ่งจานเสิร์ฟพร้อมแอลกอฮอล์ จานหลักหนึ่งจาน และซุปหนึ่งจาน) พนักงานจะเติมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากขึ้นด้วยทัศนคติที่เป็นมิตร และแขกควรถือแก้วด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อรับ เมื่อดื่มให้พูดว่า "ไชโย!" แต่อย่าชนแก้วเข้าด้วยกัน
อธิบายนิสัยการรับประทานอาหารของเอธิโอเปีย:
1 ความศักดิ์สิทธิ์ของอิงกิระ: เนื่องจากเป็นอาหารประจำชาติ อินกิระจึงทำขึ้นโดยการหมักแป้งเทฟฟ์เป็นเวลา 3 วัน ทำให้ได้เนื้อสัมผัสคล้ายฟองน้ำและมีรสเปรี้ยวเล็กน้อย มันถูกเรียกว่า "อาหารแห่งชีวิต" ในระหว่างขั้นตอนการเตรียมการ ผู้หญิงจะคุกเข่าและใช้จานดินเผาที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่ออบบนเปลวไฟ เปลือกโลกทรงกลมเป็นสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์ และขอบที่ไม่สม่ำเสมอแสดงถึงความไม่สมบูรณ์ของธรรมชาติ เวลารับประทานควรฉีกจากขอบเข้าหาตรงกลางและไม่สามารถคว้าตรงกลางได้โดยตรง
2) ปรัชญาของการแบ่งปันอาหาร: ทั้งครอบครัวนั่งรอบ "โต๊ะที่ปูด้วยหญ้า" โดยมีจาน Ingira จานใหญ่วางอยู่ตรงกลาง โรยหน้าด้วยเนื้อตุ๋น แกงผัก ถั่วบด และอาหารอื่นๆ แต่ละคนใช้มือขวาฉีกขนมปังแล้วจุ่มลงในอาหารตรงหน้า เราไม่สามารถข้ามไปยังพื้นที่ของบุคคลอื่นได้ วัฒนธรรมการให้อาหารนี้มีความโดดเด่นเป็นพิเศษในงานแต่งงาน ซึ่งเจ้าบ่าวจะต้องเลี้ยงอาหารเจ้าสาวเป็นการส่วนตัวเพื่อแสดงความรับผิดชอบของเขา
3 พิธีชงกาแฟ: พิธีชงกาแฟหลังอาหารใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง พนักงานต้อนรับสวมชุดสีขาวแบบดั้งเดิมและใช้หม้อดินเผาต้มกาแฟบนไฟถ่าน เมล็ดกาแฟต้องผ่านการคั่วและบดตรงจุด ถ้วยแรกแข็งแกร่งที่สุด ถ้วยที่สองเติมน้ำตาลเล็กน้อย และถ้วยที่สามเป็นสัญลักษณ์ของพร แขกจะต้องดื่มให้หมดสามแก้ว และการออกจากโต๊ะไปครึ่งทางถือเป็นการไม่เคารพ
④ ห้ามใช้วัฒนธรรมการใช้บนโต๊ะอาหาร: นอกจาก Ingira แล้ว เมื่อบริโภค (เนื้อสับดิบ) เราจะต้องนวดให้เป็นลูกบอลด้วยมือ ทานคู่กับ (ผักโขมทอด) และผง (แป้งเทฟฟ์) อุณหภูมิที่นิ้วสามารถช่วยเพิ่มรสชาติของเนื้อวัวได้ ตามธรรมเนียม มือขวาถือเป็น "มือที่สะอาด" ในขณะที่มือซ้ายใช้สำหรับกิจกรรมต่างๆ เช่น เข้าห้องน้ำ และถือว่าไม่สะอาด ดังนั้นจึงห้ามมิให้สัมผัสอาหารด้วยมือซ้ายโดยเด็ดขาด
คำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับนิสัยการรับประทานอาหารสเปน:
1 มื้ออาหารแบบเลื่อนเวลา: ชาวสเปนมีกำหนดการที่ไม่เหมือนใคร พวกเขารับประทานอาหารเช้า (Desayuno) เวลา 07.00-09.00 น. ตามด้วยกาแฟและขนมปัง มื้อกลางวันเป็นมื้อง่ายๆ เวลา 12.00-14.00 น. มื้อหลักเริ่ม 14.00-16.00 น. มื้อเย็น 21.00-23.00 น. และหลังอาหารก็มีการสังสรรค์ที่บาร์จนถึงตี 1 "เวลาเมดิเตอร์เรเนียน" นี้เกิดขึ้นจากการปรับเขตเวลาในยุคฟรังโก แม้ว่าจะไม่ตรงกับเขตเวลาทางภูมิศาสตร์ แต่ก็ยังคงมีมาจนถึงทุกวันนี้
2 ประมวลกฎหมายสังคมเกี่ยวกับฝา: ทาปาสเดิมหมายถึง "ฝา" (ฝาขนมปังสำหรับใส่ไวน์เพื่อป้องกันแมลงวัน) และตอนนี้ได้พัฒนาไปสู่วัฒนธรรมอาหารเล็กๆ การสั่งซื้อเป็นไปตามหลักการ "หนึ่งเครื่องดื่ม หนึ่งอาหาร" การรับประทานอาหารแบบยืนย่อมแท้มากกว่าการนั่ง ส่วนผสมทั่วไป ได้แก่ "(ไอบีเรียแฮม) กับเมลอน" และ "(มันฝรั่งรสเผ็ด) กับซอสกระเทียมไข่แดง"
3 พิธีกรรม Paella อาหารทะเล: Paella อาหารทะเลบาเลนเซียทำในหม้อเหล็กแบน หญ้าฝรั่นทำให้จานมีสีทองซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์ เมื่อเสิร์ฟ หม้อทั้งหมดจะถูกนำออกมา และเจ้าบ้านใช้ช้อนไม้กระจายลงในจานตื้นๆ Paella อาหารทะเลแบบดั้งเดิมมี "โซคาร์รัต" กรอบที่ด้านล่างซึ่งถือเป็นสาระสำคัญและจำเป็นต้องขูดออกและใช้ช้อนร่วมกัน เวลารับประทานอย่าใส่ซอสมะเขือเทศลงไป (จะทำให้รสชาติดั้งเดิมเสียไป) และเมื่อคั้นน้ำมะนาวให้หยดเป็นวงกลมแทนที่จะเข้มข้นไว้ที่เดียว
④ อาหารค่ำฟลาเมงโก: ในร้านอาหาร "Tablao Flamenco" ในอันดาลูเซีย การรับประทานอาหารจะควบคู่ไปกับการแสดงฟลาเมงโก เมื่อนักเต้นกระทืบเท้า ลูกค้าจะต้องอยู่เงียบๆ หลังการแสดง ให้ใช้นิ้วแตะโต๊ะแทนการตบมือ (เพื่อหลีกเลี่ยงการรบกวนจังหวะดนตรี) ช่วงนี้สั่ง “ฟีโนเชอร์รี่” มาทานคู่กับ (บะหมี่ผัด) ซึ่งเป็นวิธีสัมผัสวัฒนธรรมยิปซีสุดคลาสสิก
คำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับนิสัยการรับประทานอาหารของชาวอินเดีย:
1 ความศักดิ์สิทธิ์ของมือขวา: ตามศาสนาฮินดู มือขวาอยู่ภายใต้การควบคุมของ "เทพแห่งดวงอาทิตย์" ในขณะที่มือซ้ายอยู่ภายใต้การควบคุมของ "พลังปีศาจ" ดังนั้นในการรับประทานอาหารจึงต้องใช้นิ้วหัวแม่มือ นิ้วชี้ และนิ้วกลางของมือขวาจับอาหารโดยให้นิ้วนางและนิ้วก้อยงอขึ้น เวลาถืออาหารควรนวดเป็นลูกเล็กๆ แล้วใส่เข้าปาก จะต้องไม่ปล่อยให้ข้าวตก และควรเอาขนมปังเช็ดส่วนที่เหลือให้สะอาดแล้วจึงรับประทานตามหลักคำสอนทางศาสนาที่ว่า "อย่าให้ข้าวเมล็ดเดียวเปลือง"
ภูมิปัญญาด้านสิ่งแวดล้อมของใบตอง: ในงานเลี้ยงของชาวอินเดียตอนใต้ ใบตองถูกนำมาใช้เป็นจาน เส้นใบบนใบแยกอาหารที่แตกต่างกันโดยธรรมชาติ ส่วนบนสำหรับของหวาน ส่วนล่างสำหรับข้าว ด้านขวาสำหรับอาหารรสเผ็ด และด้านซ้ายสำหรับอาหารรสเค็ม ก่อนมื้ออาหารควรล้างใบด้วยน้ำ และหลังมื้ออาหารควรพับเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวเพื่อแสดงความพึงพอใจ พนักงานจะรีไซเคิลใบไม้เป็นปุ๋ย กระบวนการทั้งหมดไม่มีของเสีย
3 รหัสประเภทของแกง: ในอินเดียตอนเหนือ แกงส่วนใหญ่ทำด้วยครีมและมีสีเหลือง ในขณะที่อินเดียใต้แกงจะมีรสเผ็ดและทำด้วยกะทิและมีสีแดง สีที่ต่างกันแสดงถึงวรรณะที่แตกต่างกัน - พราหมณ์ใช้หญ้าฝรั่นสำหรับแกงมังสวิรัติ และกษัตริย์ใช้ขมิ้นสำหรับแกงที่ทำจากเนื้อสัตว์ เมื่อรับประทานอาหาร ไม่ควรถามถึงวรรณะของผู้อื่น แต่สามารถระบุได้จากสีของแกงและภาชนะที่ใช้บนโต๊ะอาหาร ผู้ที่ใช้แผ่นโลหะส่วนใหญ่เป็นวรรณะที่สูงกว่า และผู้ที่ใช้ใบตองส่วนใหญ่จะวรรณะที่ต่ำกว่า
④ ปรัชญาความสมดุลระหว่างรสหวานและเค็ม: อาหารอินเดียดำเนินไปตามลำดับ "เผ็ดก่อนแล้วจึงหวาน" อาหารเรียกน้ำย่อย (เกี๊ยวทอดสามเหลี่ยม) เสิร์ฟเพื่อกระตุ้นความอยากอาหาร เสิร์ฟอาหารจานหลัก (ขนมปังนาน) หรือ (เค้กข้าว) และของหวาน (ลูกชิ้นนมกุหลาบ) หรือ (วงกลมกรอบน้ำเชื่อมน้ำตาล) ต้องรับประทานหลังมื้ออาหาร เมื่อดื่มชา ควรเติมขิงและกระวาน และควรเทลงในถ้วยเล็กๆ สำหรับดื่ม ไม่ใช่ดื่มจากหม้อโดยตรง ถือเป็นแนวคิด "การกินช้า"
